Νέα

Μια Ειδικότητα Συνεχώς Εξελισσόμενη
Ερωτήσεις για τον Charles Cummings, M.D. Διευθυντή του Τμήματος Ωτορινολαρυγγολογίας Χειρουργικής Κεφαλής και Τραχήλου

“Στόχος μας είναι η καθιέρωση του τμήματος αυτού σαν το κορυφαίο του είδους του σε όλον τον κόσμο.”

Ο Charles Cummings σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ (Harvard), και στο Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης για νοσήματα των οφθαλμών και των ώτων (Massachusetts Eye and Ear Infirmary) στη Βοστόνη και ήταν πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σηάτλ για 14 χρόνια πριν φθάσει στο Hopkins την Πρωτοχρονιά του 1991.

Ο Cummings, φίλος του μπέιζμπολ, το εθνικό σπορ της Αμερικής, λέει ότι η άφιξή του στο Hopkins και στο τμήμα ωτορινολαρυγγολογίας, που θεωρείται σήμερα το καλύτερο της χώρας, ήταν η ευκαιρία του για να παίξει στην Πρώτη Εθνική, «στο Στάδιο Yankee». Πρόσφατα συναντήθηκε με τους εκδότες του International Physician Update για να συζητήσει την εξέλιξη της ωτορινολαρυγγολογίας τα τελευταία 35 χρόνια, και σχετικά με τον τρόπο που αντιμετωπίζει ο ίδιος την ειδικότητα στο Hopkins, σήμερα και στο μέλλον.

Τι σας είλκυσε στην ωτορινολαρυγγολογία εξ’ αρχής;
Βρήκα επιτέλους μια ειδικότητα που επέτρεπε στο χειρουργό να έχει συνεχή πρακτική άσκηση με τους ασθενείς με την πάροδο του χρόνου. Οι άνθρωποι με προβλήματα όπως κακοήθης όγκοι της κεφαλής και του τραχήλου υποβάλλονται σε τακτική παρακολούθηση ώστε να υπάρχει συνεννόηση, να υπάρχει πραγματική φιλία.

Και από την άποψη της χειρουργικής της κεφαλής  και του τραχήλου;
Είναι ένας πολύ περίπλοκος τομέας της χειρουργικής. Η ανατομία είναι συμπυκνωμένη, υπάρχει τεράστιος αριθμός ζωτικών ιστών σε μικρό χώρο. Μ’ αρέσει αυτή η πρόκληση.

Επομένως, πως  χαρακτηρίζετε τη δραστηριότητά σας στην ωτορινολαρυγγολογία;
Ήταν, και εξακολουθεί να είναι, μικρής εμβέλειας ειδικότητα στην ιατρική, όχι σαν την μαιευτική / γυναικολογία, ή τη γενική χειρουργική. Σήμερα, μόνο περίπου το 2 τοις εκατό των ιατρών είναι ωτορινολαρυγγολόγοι. Αλλά η ειδικότητα έχει τεράστια επίδραση σε εκείνους που πλήττονται και υποφέρουν από διαταραχές της κεφαλής και του τραχήλου.

Κατά ποιον τρόπο;
Λοιπόν, η κατανόηση των αιτίων των καρκίνων της κεφαλής και του τραχήλου και οι θεραπείες είναι εξαιρετικά καλύτερες σήμερα. Μέσω των βελτιώσεων στην απεικονιστική τεχνολογία και την αναισθησιολογία καθώς και τη χειρουργική ανακατασκευή, η επιβίωση των ασθενών και η ποιότητα ζωής βελτιώθηκαν σημαντικά.

Επίσης με τη συνεργασία των ιατρών ογκολόγων και ακτινοθεραπευτών και τώρα των γενετιστών και των μοριακών βιολόγων, ο τομέας πραγματικά έχει αναπτυχθεί.

Αναφέρατε τη μοριακή βιολογία. Τι συμβαίνει στον τομέα αυτό;
Έχουμε το πλεονέκτημα να λαμβάνουμε εξαιρετικές πληροφορίες από το Εργαστήριο Βιολογικών Ερευνών Νοσημάτων της Κεφαλής και του Τραχήλου, που προΐστανται οι Dave Sidransky, Joe Califano και Wayne Koch. Αυτοί και άλλοι ερευνητές είναι πρωτοπόροι στην πρώιμη ανίχνευση όγκων και την πιθανότητα των όγκων αυτών να υποτροπιάσουν. Επίσης έβαλαν τις βάσεις για την πιθανή τροποποίηση των γονιδίων για ασθενείς με γενετική προδιάθεση των συγκεκριμένων νόσων.

Θα μπορούσατε να το αναλύσετε αυτό;
Έχουν προσδιορίσει με εξετάσεις σιέλου, πτυέλων και του αίματος ότι οι ασθενείς μπορεί να έχουν τη δυνατότητα να προστατεύσουν τον εαυτό τους από γενετικές μεταβολές που παρατηρούνται στην πορεία της ανάπτυξης καρκίνων της κεφαλής και του τραχήλου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο παρακολουθώντας αυτούς τους ασθενείς θα μπορούμε να παρέμβουμε εγκαίρως. Πιθανόν ακόμη να μπορέσουμε να εξαφανίσουμε την προδιάθεσή τους.

Και οι επιπτώσεις;
Τεράστιες, επειδή οι ιατροί σε όλον τον κόσμο θα ήθελαν να έχουν στη διάθεσή τους μια τέτοια εξέταση, η οποία μπορεί να γίνει εξίσου αποδεκτή με το PSA για τον καρκίνο του προστάτη.

Βλέπετε κάποιες άλλες σημαντικές προόδους;
Ασφαλώς, ο Lloyd Minor με πολύ όμορφο κλασσικό τρόπο προσδιόρισε το σύνδρομο του άνω ημικυκλίου σωλήνα (superior vestibular canal syndrome). Εντόπισε το πρόβλημα, δηλαδή την απώλεια οστού στους ημικυκλικούς σωλήνες και το τεκμηρίωσε. Έκτοτε, χειρουργεί ασθενείς για την αποκατάσταση του εν λόγο οστού, και τα συμπτώματα των ασθενών εξαφανίζονται. Ένα ακόμη παράδειγμα είναι το κοχλιακό εμφύτευμα, το οποίο ήταν σε εμβρυϊκό στάδιο, όταν εγώ εκπαιδευόμουν. Τώρα είναι ένας ευρέως αποδεκτός τρόπος αντιμετώπισης του ασθε νούς με σοβαρή κώφωση. Τώρα βλέπουμε τα χειρουργικά εργαλεία να γίνονται μικροσκοπικά, να μας επιτρέπουν να χρησιμοποιούμε μικροκάμερες για να δούμε περιοχές που μέχρι σήμερα δεν ήταν προσβάσιμες. Οι μικροσκοπικές αυτές συσκευές έχουν οδη
γήσει σε σημαντικές βελτιώσεις σε χειρουργικές επεμβάσεις των κόλπων προσώπου και του λάρυγγα μεταξύ άλλων περιοχών. Οι ωτορινολαρυγγολόγοι μπορεί ακόμη να αναπτύξουν μια μικροσκοπική αιθουσαία πρόσθεση στο μέλλον.

Υπάρχουν εξελίξεις στον τομέα της όσφρησης;
Η απώλεια της αίσθησης της όσφρησης, εξαιτίας χρόνιας ιγμορίτιδας είναι ένα πολύ σύνηθες πρόβλημα και πολύ λίγα έχουν γίνει για να προσδιορισθεί η αιτιολογία. Αλλά η εντύπωσή μου είναι ότι ο Andy Lane, επιτυχημένος χειρουργός και ερευνητής στον τομέα αυτόν, έχει κάνει σημαντικές προόδους. Υποψιάζομαι ότι σύντομα θα καταλήξουμε σε κάποιες πολύ σημαντικές παρατηρήσεις και πιθανές θεραπείες.

Τι σας κάνει να το πιστεύετε αυτό;
Το Τμήμα μας αυτό είναι πραγματικά μοναδικό, με ιδιαίτερα ταλαντούχα άτομα σε κάθε τομέα αυτής της ειδικότητας. Θα μπορούσε να υπάρχει ένας κάποιος ανταγωνισμός, αλλά η συνεργασία που επικρατεί είναι πραγματικά θαυμάσια. Τμήμα της δουλειάς μου είναι να επιλέγω άτομα που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν σε αυτό το περιβάλλον. Εκπαιδεύουμε επίσης εξέχοντες κλινικούς, που θα γίνουν οι κορυφαίοι στην ειδικότητά τους. Την περασμένη δεκαετία, περισσότερο από το 50 τοις εκατό των ειδικευόμενών μας παρέμειναν στην Πανεπιστημιακή ιατρική και οκτώ έχουν καταλάβει έδρες σε άλλα Ιατρικά Κέντρα.

Συνεργαζόσαστε και με άλλα τμήματα;
Ασφαλώς.
Το Κέντρο Κατάποσης αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Από την διάγνωση μέχρι τη θεραπεία το τμήμα βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τους Νευροχειρουργούς, τους Ορθοπεδικούς, τους Ακτινολόγους και τους Γενικούς Χειρουργούς. Εξάλλου, από τα πρώτα έτη της Ιατρικής Εκπαίδευσης υπάρχει τέτοιο πνεύμα συνεργασίας.

Επομένως, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον;
Το επόμενο βήμα στην Ωτορινολαρυγγολογία επικεντρώνεται περισσότερο στην αντιμετώπιση των αιθουσαίων προβλημάτων και των ιλίγγων. Στον ορίζοντα επίσης διαφαίνονται νέες θεραπείες για τις διαταραχές της όσφρησης, μερικές των οποίων έχουν σχέση με παράγοντες που ρυθμίζουν την ανάπτυξη των νεύρων. Παράγοντες που συνδέονται με την αυξητική διαμόρφωση των νεύρων θα παίξουν αποφασιστικό ρόλο στην αποκατάσταση ασθενών με ακουστικές διαταραχές και διαταραχές του λάρυγγα και του Αιθουσαίου Συστήματος. Επίσης πιστεύουμε ότι μεγαλύτερο ρόλο στη διάγνωση και αντιμετώπιση του καρκίνου της κεφαλής και του τραχήλου θα παίξει η μοριακή βιολογία. Και ένας από τους κυριότερους στόχους μας εξακολουθεί να είναι το Τμήμα μας να αποτελέσει τον πυρήνα της επίθεσης εναντίον των καρκίνων της κεφαλής και του τραχήλου, σε ολόκληρο τον κόσμο.